آیا سوئد به جمع کشورهای دارای ذخیره بیت‌کوین می‌پیوندد؟

در هفته اخیر، دو نماینده سوئدی از وزیر مالیه درخواست کردند تا بیت کوین به ذخایر سوئد افزوده شود. نماینده حزب دموکرات سوئد، دنیس دیوکارف، و نماینده ریکارد نوردین نامه‌های عمومی به وزیر مالیه الیزابت اسوانتسون ارسال کردند و خواستار ایجاد راهبرد ملی‌ای شدند که بیت کوین را به عنوان بخشی از برنامه‌ریزی مالی آینده کشور در نظر بگیرد.

نامه دیوکارف، که در 14 آوریل ارسال شد، پیشنهاد داد تا سوئد با استفاده از دارایی‌های رمزنگاری توقیف شده شروع به انباشت بیت کوین نماید. او به تلاش‌های مشابه در سایر کشورها، به ویژه ایالات متحده، اشاره کرد که اخیراً ذخیره ملی بیت کوین را با تأمین مالی از طریق توقیف وجوه ایجاد کرده است.

دیوکارف نوشت:

«این یک روند رایج در بسیاری از کشورها است» و پرسید آیا وزارت مالی، برنامه‌ای برای بررسی این ایده دارد یا خیر.

در نامه 8 آوریل، نوردین درخواست مشابهی مطرح کرد و از دولت خواست تا سیاست ذخیره سنتی خود که بر دارایی‌های معمولی مانند طلا تمرکز دارد را بازنگری کرده و رشد جهانی بیت کوین را جدی‌تر بگیرد.

او نوشت:

«آیا وزیر و دولت احتمال اینکه بانک مرکزی سوئد بتواند بیت کوین را به عنوان بخشی از ذخایر ارزی کشور درج کند، مورد بررسی قرار داده‌اند و آیا قدمی برای فراهم آوردن این امکان برمی‌دارند؟»

نوردین بیت کوین را نه تنها به عنوان حفاظی در برابر تورم بلکه به عنوان ابزاری مالی برای فعالان و مخالفان رژیم‌های استبدادی معرفی کرد.

احتمال رسیدن قیمت بیت کوین به کف خود براساس شاخص نوسانات S&P

با اشاره به نقش بیت کوین به عنوان سیستمی مقاوم در برابر سانسور در پرداخت‌ها، او پیشنهاد کرد که این ارز دیجیتال با ارزش‌های دموکراتیک و آزادی بیان همسو است. برای ایجاد چنین ذخیره‌ای، نوردین رویکردی بدون تأثیر بر بودجه پیشنهاد داد که شامل نگهداری بیت کوین توقیف شده توسط مراجع مانند سازمان گمرک سوئد یا پلیس به جای فروش آن می‌شود.

او افزود:

«این همان روشی است که ایالات متحده بدون نیاز به تخصیص بودجه یا خرید مستقیم ارز رمزنگاری شده به مقدار قابل توجهی دست یافته است.»

قبل از مداخله ایالات متحده، مفهوم ذخیره ملی بیت کوین عمدتاً در محیط‌های رمزنگاری و اندیشکده‌ها مطرح بود. این وضعیت در ماه مارس تغییر کرد، زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق، دستور اجرایی امضا کرد و بیت کوین را به بخشی رسمی از ابزارهای حاکمیتی آمریکا تبدیل نمود. از آن زمان، این ایده فراتر از واشنگتن نیز طنین‌انداز شده است چرا که ترامپ وعده ایجاد ذخیره ملی بیت کوین را داده بود.

در ژانویه امسال، آلس میشل، فرماندار بانک مرکزی چک، ایده استفاده از بیت کوین به عنوان ابزاری برای تنوع‌بخشی را مطرح کرد. پیش از آن، عضو پارلمان فرانسه، سارا کنفوی، از کشورهای اروپایی خواست تا به جای ارز دیجیتال بانک مرکزی، ذخایر ملی بیت کوین را ایجاد کنند. با این حال، همه از این ایده حمایت نمی‌کنند. برای مثال، استرالیا به وضوح اعلام کرده است که مسیر ذخیره بیت کوین را مانند ایالات متحده دنبال نخواهد کرد. یک سخنگوی معاون خزانه‌دار ماه گذشته گفت دولت آلبانیز بر تنظیم مقررات تمرکز دارد و انباشت بیت کوین در اولویت قرار ندارد.

منابع:

مقالات مرتبط

تجمع موقعیت های شورت می تواند قیمت بیت کوین را تا 93500 دلار برساند

قیمت بیت‌کوین روز چهارشنبه به‌سرعت تا سطح ۹۰,۶۰۰ دلار افزایش یافت، اما پس از اعلام تصمیم فدرال رزرو آمریکا مبنی بر عدم کاهش نرخ بهره، روند صعودی آن متوقف شد و دوباره به زیر ۹۰,۰۰۰ دلار بازگشت. با وجود نوسانات شدید این ارز، داده‌ها نشان می‌دهد که معامله‌گران انتظار دارند قیمت آن تا حدود ۹۳,۵۰۰ دلار افزایش پیدا کند. به گفته یکی از تحلیل‌گران بازار، این سطح از لحاظ لیکوئیدیشن اهمیت زیادی دارد، چون بیش از ۴ میلیارد دلار از موقعیت‌های شورت در این منطقه در معرض لیکوئید شدن قرار دارند.

وقت خرید بیت کوین است یا طلا؟

بیت‌کوین در مقایسه با طلا با کاهش ارزش مواجه شده و به زیر خط روند “قانون توان (Power Law)” خود سقوط کرده است. نسبت قیمت بیت‌کوین به طلا (BTC/XAU) در نمودار دو‌هفته‌ای به زیر میانگین متحرک نمایی ۲۰۰ دوره‌ای رسیده است؛ سطحی که در گذشته معمولاً هم‌زمان با شکل‌گیری کف‌ قیمت این ارز مشاهده شده است. به‌احتمال زیاد، روند بعدی قیمت طلا تعیین خواهد کرد که آیا قیمت بیت کوین افزایش خواهد یافت یا خیر.

قطع اینترنت بین‌الملل در ایران و پیامدهای آن برای اقتصاد دیجیتال

بیستمین روز قطعی کامل اینترنت در ایران، تنها یک عدد ساده در تقویم نیست؛ بلکه نمادی از تداوم سیاستی پرهزینه است که در سال‌های اخیر به یکی از نخستین واکنش‌های مقامات در مواجهه با بحران‌های سیاسی و اجتماعی تبدیل شده است. از پنجشنبه ۱۹ دی‌ماه ساعت 20:00 تا ۷ بهمن، میلیون‌ها شهروند ایرانی با قطع کامل دسترسی به اینترنت جهانی یا محدودیت شدید مواجه بوده‌اند؛ محدودیتی که نه‌تنها ارتباطات روزمره، بلکه اقتصاد دیجیتال، آموزش، سلامت و غیره را به‌شدت تحت تاثیر قرار داده است.